Een kolen gestookte stoommachine dateert uit de tijd dat niemand zich druk maakte om milieu. Men zag slechts de vooruitgang die deze krachtbron teweeg bracht, en nam  de rook en roet voor lief. 
Tegenwoordig ligt dat heel anders en ook Stoomplezier is zich dat bewust, ook al gebruik ik maar een kleine hoeveelheid kolen per jaar.  Zo gebeurd het  opstoken van de machine op afvalhout, en pas als deze voldoende heet is ga ik over op kolen zodat er een goede verbranding plaatsvindt. Tegenwoordig gebruik ik vrijwel uitsluitend rookarme kolen.  Overigens is de meeste “rook”die uit de schoorsteen komt stoom en dus slechts waterdamp. 
Ook de olie die ik gebruik is relatief milieuvriendelijk: minerale olie zonder allerlei dopes en toevoegingen, die zouden bovendien  de bronzen lagers aantasten. Een aantal lagers wordt tegenwoordig gesmeerd met teflonvet. Dit is beter bestand tegen de hitte, en veel zuiniger in gebruik dan de olie die ik eerst gebruikte. 
Voor de cilinder smering gebruik ik speciale stoomolie, deze is in stoom - dus water- oplosbaar. 
Voor de ketel gebruik ik thuis vaak regenwater, aangezien hard leidingwater funest is voor een stoomketel. Op evenementen lukt dat niet (ik kan de regenton niet mee slepen),  en ziet u mij een bruine vloeistof aan het kraanwater toevoegen. Dat is tannine, een natuurlijk zuur, (zit bijvoorbeeld in eik, maar ook in thee) wat er voor zorgt dat de kalk in het water mijn ketel niet aantast. 
En  tenslotte beleef ik zoveel lol aan Stoomplezier dat ik niet zo nodig met het vliegtuig op vakantie hoef, en dat is dan ook weer goed voor ons milieu.

Daarnaast liggen er sinds begin 2014 zonnepanelen op ons dak die het grootste deel van onze stroom opwekken  en zijn we voor de verwarming van huis en werkplaats eind 2014 overgegaan op het stoken van  hout en pellets in plaats van aardgas.